Είμαι ένας λευκός, στρογγυλός, παγωμένος χιονάνθρωποςΈχω δυο κουμπιά για μάτιαΈνα καρότο για μύτηΈνα σκουφί κι ένα κασκόλ Στέκομαι μέσα στο κρύο ολομόναχοςΠεριμένοντας το τέλοςΠου θα μου φέρουν οι ακτίνες του ήλιουΤην επαύριο κιόλας Μοιάζει η ζωή μου με καταδίκηΘανατικήΜοιάζει γιατί είναιΜια προσμονή του τέλους Και τι δε θα έδινα για να μπορέσω να κουνηθώΝα περπατήσω … Συνεχίστε την ανάγνωση Χιονάνθρωπος

Χριστούγεννα ξημέρωσαν και πάλιΜα κοίτα που με βρήκαν διαφορετικόΉμουν εγώΜα ήμουν κι ένας άλλος Σαν κοιμήθηκα Ονειρεύτηκα πως ήμουν το Χριστουγεννιάτικο ΠνεύμαΔεν περπατούσα πια, πετούσαΔεν έβλεπα απ'έξω τους ανθρώπους, μα από μέσα Είδα το ανθρωπολόι Ντυμένο στα πρασινοκόκκιναΤους είδα όλους, έναν προς μία, μία προς ένανΠαράξενοι μου φάνηκαν Παράξενους τους ένιωσαΣαν πέταξα από μέσα τουςΚι … Συνεχίστε την ανάγνωση Χριστουγεννιάτικο Πνεύμα

Μουντή μέραΔιψασμένη για ήλιοΚυριευμένη από την ομίχλη Ομίχλη που θολώνειΤην ατμόσφαιρα Έξω, μα και μέσα μου Μουντή μέραΜουντός κι εγώΔιψασμένος για ήλιο Ομίχλη που θολώνει Το είναι του κόσμουΤο είναι το δικό μου Κυριευμένος από την ομίχληΕγώ ο ίδιοςΠαρέα με τον κόσμο Έχει εποχές η ψυχή του ανθρώπου;Κυριεύεται το πνεύμα από τις εσωτερικές του καιρικές … Συνεχίστε την ανάγνωση Ομίχλη

Ξεκινούμε αδιαμόρφωτοιΚαι με πρόσχημα τη μόρφωσηΜας διαμορφώνουνΤι θέλουν να πετύχουν άραγε; Ξεκινά ο άνθρωπος τη ζωή του ως άγραφος πίνακας; Ή μήπως ξεκινά ως ένας μαύρος πίνακας που κρύβει λέξεις και νοήματα που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε; Τι πληροφορίες έχει μέσα του το γονίδιό μας; Τι κουβαλούν τα κύτταρα; Κι όμως, ένα νεογέννητο δε … Συνεχίστε την ανάγνωση (Παρα)Μόρφωση

Γκρίζα πόλη, γκρίζα αίσθησηΣε περπάτησα δυο φορέςΚι αν ήρθα να σε γνωρίσωΕσύ δε με κέρδισες ποτέ Λίγες μέρες μόλις πριν, περιδιάβαινα στους δρόμους του Βερολίνου. Παρέα με το έτερο ήμισυ, ψάχναμε πώς να πάμε από το τίποτα στο τίποτα. Δρόμοι που μοιάζουν με λεωφόρους, συμπλέγματα κτιρίων που στέκονται αγέρωχα με την μπρουτάλ ασχήμια τους, κι … Συνεχίστε την ανάγνωση Βερολίνο